-->
ผู้อ่านคือลมหายใจของนักเขียน
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บทกเวียน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บทกเวียน แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2555

หากฉัน...

หากฉันไร้ซึ่งอินเทอร์เน็ต

ฉันจะมีตัวตนในโลกของเธออยู่ไหม?

หากฉันใช้อินสตาแกรมไม่เป็น

ฉันจะได้เห็นหน้าของเธอบ้างไหม?

หากฉันเข้าไม่ถึงเฟสบุ๊ก

ฉันจะรู้ว่าเธอสบายดีได้อย่างไร?

หากฉันไม่รู้จักไลน์

ฉันจะมีโอกาสคุยกับเธอแค่ไหน?

หากฉันโทรไปหา

คงรบกวนการกดหน้าจอของเธอมากไป

บางครั้ง ฉันสงสัย

เทคโนโลยีทำให้เราใกล้ หรือไกล

และหากฉันไม่เคยรู้จักมัน

ฉันจะมีความรักได้ไหม?



คาเมะคุง

วันจันทร์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

คำตอบ

ล้านหัวใจเฝ้ารอคำตอบ


ที่อาจไม่ตรงกับใจของทุกคน


ต้องมีทั้งคนที่ยิ้มและหัวเราะ


และที่ผิดหวัง เสียใจ


แต่จะคิดมากไปทำไม


เมื่อทางชีวิตไม่ได้มีเพียงเส้นเดียว


ไม่ใช่แค่พวกเธอที่ระทึกกับคำตอบ


แต่พวกฉันและคนทุกคน


ต่างระทึกกับคำตอบของทุกการเปลี่ยนแปลง


เราต่างเป็นแค่คนตัวเล็กๆ


จะทำอะไรได้


แต่ฉันก็คาดหวัง


ให้คำตอบนั้นตรงกับใจของทุกคน





คาเมะคุง

วันอังคารที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2555

สักวัน

ฉันมองเธอทุกวัน

จากเบื้องหน้าของอาคาร

เธอยิ้ม...

ให้คนอื่น

เวลาผ่าน

ฉันไม่ยอมเดินไปไหน

เธอสดใส เติบโต

ฉันทรุุดโทรม ห่อเหี่ยว

ระยะทางของสถานที่ช่างชิดใกล้

แต่ระยะทางของสัมพันธ์สุดหล้า

เพียงเสี้ยววินาทีในโลกออนไลน์

ความสัมพันธ์เริ่มต้นเพียงกดปุ่มครั้งเดียว

แต่โลกความจริง

ไม่มีปุ่มให้กด

ไม่มีปุ่มเพิ่มเพื่อน

กามเทพแผลงศรมาที่ฉัน

เธอยืนดูและหัวเราะคิกคักอย่างไม่แยแส

ฉันเฝ้ารอ

สักวัน...

ที่กามเทพ

จะยิงศรใส่กลางใจเธอบ้าง



คาเมะคุง