-->
ผู้อ่านคือลมหายใจของนักเขียน

วันอังคารที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2555

สักวัน

ฉันมองเธอทุกวัน

จากเบื้องหน้าของอาคาร

เธอยิ้ม...

ให้คนอื่น

เวลาผ่าน

ฉันไม่ยอมเดินไปไหน

เธอสดใส เติบโต

ฉันทรุุดโทรม ห่อเหี่ยว

ระยะทางของสถานที่ช่างชิดใกล้

แต่ระยะทางของสัมพันธ์สุดหล้า

เพียงเสี้ยววินาทีในโลกออนไลน์

ความสัมพันธ์เริ่มต้นเพียงกดปุ่มครั้งเดียว

แต่โลกความจริง

ไม่มีปุ่มให้กด

ไม่มีปุ่มเพิ่มเพื่อน

กามเทพแผลงศรมาที่ฉัน

เธอยืนดูและหัวเราะคิกคักอย่างไม่แยแส

ฉันเฝ้ารอ

สักวัน...

ที่กามเทพ

จะยิงศรใส่กลางใจเธอบ้าง



คาเมะคุง