จากเบื้องหน้าของอาคาร
เธอยิ้ม...
ให้คนอื่น
เวลาผ่าน
ฉันไม่ยอมเดินไปไหน
เธอสดใส เติบโต
ฉันทรุุดโทรม ห่อเหี่ยว
ระยะทางของสถานที่ช่างชิดใกล้
แต่ระยะทางของสัมพันธ์สุดหล้า
เพียงเสี้ยววินาทีในโลกออนไลน์
ความสัมพันธ์เริ่มต้นเพียงกดปุ่มครั้งเดียว
แต่โลกความจริง
ไม่มีปุ่มให้กด
ไม่มีปุ่มเพิ่มเพื่อน
กามเทพแผลงศรมาที่ฉัน
เธอยืนดูและหัวเราะคิกคักอย่างไม่แยแส
ฉันเฝ้ารอ
สักวัน...
ที่กามเทพ
จะยิงศรใส่กลางใจเธอบ้าง
คาเมะคุง
Inner จัง kamekung
ตอบลบถ้าไม่รักก็เขียนไม่ได้
ตอบลบหวังว่าจะมี "สักวัน" นะคะ ^^
ตอบลบลองadd friend ใน face ก่อน อิอิ
ตอบลบกลอนเพราะขนาดนี้ คนแต่งจะหวานขนาดไหนนะ ^^
ตอบลบไม่ธรรมดาเลยนะคาเมะคุง 5555555555555555555
ตอบลบ